Home

Fragment uit tekst van: H. van Boxtel

Voor gehele tekst zie http://www.eelcobrand.nl/Mimesis2nl.htm


 

Screenshot uit "S movie" 2007 

Screenshot uit “Smovie” 2007

 


Imitatie is de mens ingebakken.

 

Een kind volgt de ouderen, met zijn tong en lippen, met zijn gedrag, met zijn ideeën later, en legt zo, stamelend en stuntelend zijn weg af naar het volwassen-zijn, met zijn voorbeelden voor zich uit, en wordt zo, al nabootsend en apend, een volwassen mens.

De drang tot imitatie verdwijnt niet met het bereiken van de volgroeide fase waarin het verwekken van de volgende generatie tot de grootste opgave gerekend moet worden.

Imitatie behoort tot het wezen van de mens. Wij leven in rijtjes, wij wonen in files, en voelen ons goed.

 

De mensheid leeft in een systeem van imitatie, waarin het oorspronkelijke zonder slag of stoot prijsgegeven wordt. Een vectoraal systeem, met uiteindelijk, als resultante, een mens die zijn Goden volgt.

 

De mensheid als totaal bezien wil aan de Goden gelijk zijn. Niet in braafheid, niet in goedheid, nee, dat geloven we wel, in aanzien, en vooral, in macht. Wij willen de macht van de Goden, en lijden ons leven naast onze schoenen. Wat weten we veel, wat kunnen we een hoop.

 

Imitatie is de mens ingebakken. Niet alleen in de hier gebruikte betekenis van het woord, waarbij het begrip imitatie ingeperkt is tot het prijsgeven van het eigene opdat het andere gevolgd kan worden, ook in de rijke betekenis van het woord het volgen van het voorbeeld, en het corrigeren ervan wanneer het voorbeeld faalt is zo oud als de bloeitijd van de Griekse wijsbegeerte, zo oud als Aristoteles dus. Het is dan ook beter om voor de rijkere betekenis van het woord imitatie het Griekse mimesis te gebruiken.

 

De mens imiteert de mens, in alles, de menselijke cultuur is er een van verdubbeling, herhaling en aanpassing, maar de mens leeft óók in een mimetische verhouding tot de natuur. We kíjken naar de natuur, bestuderen haar, volgen haar en verbeteren haar, op onze manier.

Vliegen, wat van de vogels is, hebben we zo verbeterd dat we er niet moe van worden wanneer we ons eraan overgeven, en dit in tegenstelling tot de vogels die toch bij tijd en wijle op een tak moeten gaan zitten.

We kunnen lieve honden fokken, muizen maken met een mensenoor op hun rug, we maken gen-correcties en mooiere gezichten, lossen ziektes op, kunnen heel gezond eten in het Westen, en: Caesar, niet snuffelen..! beet de kwieke oude vrouw haar hond toe die, in de twintig levensjaren aan zijn lijn, in zijn hond-zijn mores geleerd is, en bijna voltooid is.

En als de wereld ten onder dreigt te gaan aan vervuiling, lawaai en agressie, dan denken we daar ook wel weer wat op te vinden.

Het uiteindelijke doel van alles is de natuur overbodig te maken en te vervangen door grote mensenzaken.

 

De beeldende kunst kent, in haar verhouding tot de natuur, niet dit verlangen van overheersen. Zij wil, in bepaalde tijden, en vanuit een bepaalde visie, slechts afbeelding zijn en deze visie tonen.

 


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s